Wat is tijd?

A-WT-Pic.1

Er zin van maken!

Hoewel we intuïtief allemaal weten waar tijd voor staat, lijkt het definiëren van tijd ons op de één of andere manier in een impasse te houden.
Laten we daarom kort kijken naar wat de moderne wetenschap over dit onderwerp te zeggen heeft.

Sir Isaac Newton definieert in zijn ‘Principia’ absolute tijd als dat wat van zichzelf is en van uit zichzelf stroomt, zonder verband met iets externs.
In zijn visie is ’tijd’ dus niet louter een abstractie zoals een getal, maar feitelijk als ‘ruimte’ omdat het substantie heeft.
Ook zag hij ‘tijd’ als absoluut, dus één seconde is voor iedereen dezelfde seconde.

G. Leibniz, een tijdgenoot van Newton, geloofde in de feitelijkheid van ruimte, maar hield vol dat tijd geen substantie heeft. Met andere woorden, Leibniz beziet tijd als een pure mentale abstractie.

Hoe wordt tijd vandaag begrepen?

Onze moderne kijk op tijd steunt op Einstein’s idee dat tijd en ruimte, hoewel feitelijk, niet van elkaar gescheiden zijn, maar een verweven interdependentie vormt, die hij ‘ruimte-tijd‘ noemt.

Hij postuleerde zelfs dat de aanwezigheid van ‘materie & energie’ de ‘ruimte-tijd’ zelf kromt, en dat niets sneller kan bewegen in de ‘ruimte-tijd’ dan de lichtsnelheid.
In zijn visie kan niets in de Natuur zich sneller voortplaatsen dan de lichtsnelheid, en de lichsnelheid wordt voor alle waarnemers als constant beschouwd!

A-WT-Pic. 2

Inderdaad, Einstein’s ‘ruimte-tijd‘ maakt Jezus’ verrijzenis, zoals verkondigd in het christelijke verhaal, amateuristisch.

Verbazingwekkend, nietwaar?

Als je twijfelt aan de magie van ‘ruimte-tijd’, overweeg dan enkele van de verdiensten ervan:

• Ruimte-tijd heeft zwaartekracht-wormgaten die je gemakkelijk kunnen helpen om van je stiefmoeder af te komen,
• Ruimte-tijd stelt je in staat om je eigen geboorte te assisteren,
• Ruimte-tijd stelt de oudere zus in staat, terwijl ze zich met relativistische snelheden voortbeweegt, de jongste zus te worden (tweelingen paradox),
• …
• Ruimte-tijd creëert niet alleen zijn eigen leegte maar versnelt er ook in.

Als je dat absurd vindt, wees dan gerustgesteld; absurditeit is een handelsmerk van waarheidsgetrouwheid. Was het niet Einstein, de held van het complot, die zei, we citeeren:

“Als het idee in eerste instantie niet absurd is, dan is er geen hoop voor”?

Men vraagt zich natuurlijk terecht af:

‘wat als dat idee, na een lange tijd (laten we zeggen 100 jaar of zo), absurd blijft, waar moeten we dan op hopen’?

What’s Godinci’s take on time?

Wat duidelijk is voor ons is dat tijd geen substantie is, maar een relationele abstractie die ruimtelijke en/of structurele verandering in de Ruimte meet.
Deze veranderingen kunnen echter meetbaar of onmeetbaar zijn.

• Meetbare verandering vereist fysieke en referentiële dingen (zoals materiedeeltjes en hun conglomeraten) om ons in staat te stellen deze verandering in verband te brengen en te kwantificeren.
• Onmeetbare verandering is alle verandering die plaatsvindt in de afwezigheid van een fysieke- of niet relateerbare-referentie, maar er toch sprake is van een activiteit.

Om het concept van ‘onmeetbare verandering’ beter te vatten is het goed te denken aan iemand die droomt.
Hoewel zijn/haar gedachten actief zijn, is er binnen de gedachte geen kwantificeerbare en meetbare werkelijkheid, alleen sequenties binnen de gedachte zoals: voor, tijdens, na, enzovoort.

In het geval dat je twijfelt, vraag dan een persoon die ontwaakt uit zijn droom hoeveel tijd er verstreek tussen twee opeenvolgende gebeurtenissen in de droom (ervan uitgaande natuurlijk dat hij/zij niet droomde over de tijd die voorbijgaat op klokken).

Dus, hoewel we hier te maken hebben met verandering, is het voor ons niet langer meetbare verandering omdat ’tijd’, in de afwezigheid van ’tastbare dingen’ een onnuttig concept wordt.

Wij zijn ons natuurlijk well bewust dat klokken sneller of langzamer tikken terwijl ze bewegen, doch naar ons inzien zegt dit niets over ’tijd’ zelf, maar veel over ruimte waarin dingen zich bewegen.

Als we dit niet begrijpen belanden we in een relativistische afgrond (en daar is er geen bodem).

A-WT-Pic: 3

Indien je nog steeds worstelt met het concept ’tijd’, hier is ons advies.

Voor alle eenvoud, vergeet Einsteins tijdonzin en blijf, voor dagelijkse doeleinden, bij het Italiaanse plattelands begrip van tijd (zie onderstaande video); het zal je veel moeite besparen.